bedrijfsnieuws over Waarom kan de UV-inktversterker niet hoger zijn dan 3%?

Waarom mag de UV-inktverbeteraar niet meer dan 3% bedragen?

"Een wondermiddel"? De waarheid over UV-inktverbeteraars. Eerst moeten we verduidelijken wat precies "UV-inktverbeteraar" is. In de industrie is dit geen standaard chemische term, maar een zeer brede handelsnaam. Het verwijst meestal naar een samengesteld additief dat wordt gepromoot als een "one-dose oplossing" voor alle problemen. Wanneer formuleerders moeilijke problemen tegenkomen, zoals slechte hechting, onvoldoende krasbestendigheid, lage glans en slechte nivellering, zullen leveranciers van additieven dit type product aanbevelen. De kerningrediënten van deze verbeteraars zijn vaak een combinatie van verschillende stoffen, waaronder:

• Monomeren/oligomeren met speciale functionele groepen: bijvoorbeeld acrylaten die fosfaatgroepen bevatten, worden gebruikt om de hechting op metalen of anorganische substraten te verbeteren.
• Hechtingsbevorderaars: zoals silaankoppelingsmiddelen, titanaten, enz., die als "dubbelzijdig plakband" zijn en aan de ene kant reageren met anorganische substraten (zoals glas, metaal) en aan de andere kant cross-linken met het UV-harssysteem.
• Oppervlaktecontroleadditieven: bevatten nivelleermiddelen, bevochtigingsmiddelen, enz., die worden gebruikt om de oppervlaktespanning van het systeem te verminderen, de verspreiding op het substraat te verbeteren en defecten zoals krimpgaatjes en sinaasappelhuid te voorkomen.
• Andere functionele additieven: kunnen ook verharders, taaie makende middelen, matteermiddelen, enz. bevatten, om specifiek een bepaalde fysische eigenschap te verbeteren.

Het valt niet te ontkennen dat in veel gevallen het toevoegen van een geschikte hoeveelheid van dergelijke verbeteraars inderdaad een onmiddellijk effect kan hebben en het probleem snel kan oplossen. Voor ingenieurs die te maken hebben met de dubbele druk van projectcyclus en kosten, is dit ongetwijfeld zeer aantrekkelijk.

De waarheid is echter: elke "verbetering" die afwijkt van het evenwichtige formulatiesysteem is in wezen potentieel destructief. Het UV-uithardingssysteem is een delicaat uitgebalanceerd chemisch systeem, waarbij de primaire hars, reactieve verdunner, foto-initiator en additieven elk hun respectievelijke functies vervullen en in milliseconden van vloeibaar naar vast veranderen onder de energie van UV-licht. Als een "vreemde soort" verstoort de introductie van een verbeteraar onvermijdelijk het inherente evenwicht van dit systeem.

Wanneer de hoeveelheid toegevoegde verbeteraar, vooral in samengestelde producten met complexe ingrediënten en onduidelijke werkingsmechanismen, de empirische drempel van 3% overschrijdt, begint een reeks negatieve kettingreacties zich te manifesteren.

• Interne wrijving en onbalans in het uithardingssysteem
• Concurrentie om lichtenergie leidt tot onvolledige uitharding
• Vernietiging van het crosslinking-netwerk leidt tot verslechtering van de fysische eigenschappen

Het industriële advies van "car" is meer dan alleen een eenvoudig getal; het weerspiegelt een eerbied voor de UV-uithardingschemie en een toewijding aan consistente productkwaliteit.